كتاب اندیشه سیاسی متفکران اسلامی توسط سازمان انتشارات به بازار كتاب عرضه شد.
به گزارش روابط عمومي پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي، اين كتاب به اهتمام حجت الاسلام و المسلمين محسن مهاجرنيا در گروه سياست پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي در سه جلد نگاشته شده است. جلد اول بیشتر صبغه فلسفه سیاسی (و به عبارتی صبغه غیر فقه سیاسی) دارد و جلد دوم و سوم با غلبه «فقه سیاسی» (و به عبارت دیگر غیر فلسفه سیاسی) سامان یافته است. در مجلد اول که صبغه فلسفه سیاسی دارد، اندیشه سیاسی هفت اندیشمند در هفت گفتار جداگانه به شرح زیر ارائه شده است: گفتار اول: اندیشه سیاسی معلم ثانی، ابونصر فارابی، گفتار دوم: اندیشه سیاسی اخوان الصفا، گفتار سوم: اندیشه سیاسی خواجه نصیرالدین طوسی، گفتار چهارم: اندیشه سیاسی شیخ اشراق سهروردی، گفتار پنجم: اندیشه سیاسی سید جمال اسدآبادی، گفتار ششم: اندیشه سیاسی شهید مرتضی مطهری و گفتار هفتم: اندیشه سیاسی شهید سید محمدحسین حسینی بهشتی.
در مجلد دوم که بیشتر صبغه فقه سیاسی دارد، اندیشه سیاسی هشت متفکر، در کنار هم ارائه شده است، گفتار اول: اندیشه سیاسی شیخ مفید، گفتار دوم: اندیشه سیاسی شهید ثانی، گفتار سوم: اندیشه سیاسی محقق کرکی، گفتار چهارم: اندیشه سیاسی محقق اردبیلی، گفتار پنجم: اندیشه سیاسی محقق نراقی، گفتار ششم: اندیشه سیاسی صاحب جواهر، گفتار هفتم: اندیشه سیاسی شیخ انصاری، گفتار هشتم: اندیشه سیاسی محقق نائینی.
در مجلد سوم نیز اندیشه سیاسی هفت فقیه دوره معاصر، عرضه می شود: گفتار اول: اندیشه سیاسی سید عبدالحسین لاری، گفتار دوم: اندیشه سیاسی شیخ محمدحسین کاشف الغطاء، گفتار سوم: اندیشه سیاسی سید حسن مدرس، گفتار چهارم: اندیشه سیاسی سید محمدباقر صدر، گفتار پنجم: اندیشه سیاسی امام خمینی و گفتار ششم: اندیشه سیاسی آیت ا... خامنه ای.
مجموعه مقالات این اثر به قلم افرادی چون حجت الاسلام و المسلمين محسن مهاجرنیا، دکتر علی فریدونی، دکتر مرتضی یوسفی راد، محمد کریمی زنجانی اصل، دکتر غلامرضا ضابط پور، حجت الاسلام و المسلمين محمدحسن قدردان قراملکی، ابراهیم طالبی دارابی، سید فاضل موسوی، سید محمدرضا موسویان، دکتر سید محمدعلی حسینی زاده، علی خالقی، دکتر سید عبدالقیوم سجادی، عباس ایزدی فرد، دکتر عباس حیدری بهنویه، علی اخترشهر، مشتاق الحلو، رضا عیسی نیا و حجت الاسلام و المسلمين احمد جهان بزرگی، نگاشته شده است.
در مقدمه كتاب«اندیشه سیاسی متفکران اسلامی» مي خوانيم:«به رغم اینکه در معنای واژه سیاست نوعی اشتراک نظر بین متفکران سیاسی وجود دارد و همگان آن را در معنای تدبیر، اداره کردن امور مملکت، مراقبت، اصلاح امور خلق، رعیت داری و مردم داری به کار برده اند: ولی در مفهوم اصطلاحی آن هر اندیشمندی از زاويه نگرش خویش و از منظر دغدغه های حیات سیاسی خود بدان نگریسته است. دین داران از منظر رابطه انسان با خدا سیاست را تعریف کرده اند. برخی از فیلسوفان از مفهوم سیاست، اصلاح و از بین بردن خلل و فساد را اراده کرده اند. مادی گرایان آن را با قطع نظر از هرگونه اندیشه ماورایی و کشف و شهودی، انعکاس مبارزه طبقاتی تلقی کرده اند. گروهی با نگاه علمی، سياست را علمي می دانند که به انسان می آموزد: برخی دیگر سیاست را علم دولت و علم قدرت تفسیر کرده اند. از دیدگاه فیلسوفان مسلمان، سیاست، اسم مشترک است که بر چند نوع متباین اطلاق می شود.در واقع جنس کلی (مشترک معنوی) برای انواع خود نیست، تا بتوان با یک مفهوم واحد همه انواع آن را اراده و تعریف کرد، بلکه هر نوع آن با نوع دیگر در ذات و طبیعت متفاوت است و هرکدام را جداگانه باید تعریف کرد.»